Σε αναθεώρηση των μακροοικονομικών προβλέψεων για την ελληνική οικονομία προχωρά το οικονομικό επιτελείο, με φόντο τις επιπτώσεις της διεθνούς ενεργειακής κρίσης και του πολέμου στη Μέση Ανατολή, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης. Παρά την προσαρμογή των εκτιμήσεων, ο υπουργός διαβεβαίωσε ότι η ελληνική οικονομία διατηρεί τη δυναμική της, επισημαίνοντας ότι οι αλλαγές αντανακλούν κυρίως εξωγενείς πιέσεις.
Όπως τόνισε, ο ρυθμός ανάπτυξης για το 2026 αναθεωρείται προς τα κάτω στο 2%, από 2,4% που προέβλεπε ο αρχικός προϋπολογισμός, εξέλιξη που αποδίδεται στις επιπτώσεις του πολέμου και της αύξησης του ενεργειακού κόστους. Αντίθετα, για το 2027 η εικόνα εμφανίζεται ελαφρώς βελτιωμένη σε σχέση με το νέο περιβάλλον, με την πρόβλεψη να διαμορφώνεται στο 1,7%, έναντι προηγούμενης εκτίμησης για 2%, υποδηλώνοντας σταθεροποίηση της οικονομικής δραστηριότητας σε χαμηλότερα επίπεδα αλλά με ανθεκτικότητα.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η πορεία των τιμών, καθώς ο πληθωρισμός αναμένεται να κινηθεί υψηλότερα από τις αρχικές εκτιμήσεις, φτάνοντας στο 3,2% για το 2026, έναντι πρόβλεψης 2,2% στον προϋπολογισμό. Η αναθεώρηση αυτή βασίζεται σε σενάριο διατήρησης των διεθνών τιμών ενέργειας σε υψηλά επίπεδα, με το πετρέλαιο τύπου Brent να εκτιμάται ότι θα κινηθεί κοντά στα 89 δολάρια το βαρέλι καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ήδη, οι πρώτες ενδείξεις επιβεβαιώνουν την ανοδική τάση, καθώς ο δείκτης τιμών καταναλωτή διαμορφώθηκε στο 3,9% τον πρώτο μήνα της κρίσης.
Για το 2027, ο πληθωρισμός αναμένεται να αποκλιμακωθεί, αλλά να παραμείνει πάνω από τις αρχικές προβλέψεις, στο 2,4%, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι πληθωριστικές πιέσεις θα έχουν μεγαλύτερη διάρκεια από ό,τι αρχικά εκτιμάτο.
Σε ό,τι αφορά τα δημόσια οικονομικά, το πρωτογενές πλεόνασμα αναθεωρείται ανοδικά στο 3,2% για το 2026, από 2,8% που προέβλεπε ο προϋπολογισμός, ένδειξη της ισχυρής δημοσιονομικής επίδοσης και της ανθεκτικότητας των δημόσιων εσόδων παρά το δυσμενές περιβάλλον.
Συνολικά, η εικόνα που προκύπτει είναι αυτή μιας οικονομίας που επιβραδύνεται αλλά παραμένει ανθεκτική, με βασική πρόκληση την αντιμετώπιση των επίμονων πληθωριστικών πιέσεων και τη διατήρηση της αναπτυξιακής δυναμικής σε ένα περιβάλλον αυξημένης διεθνούς αβεβαιότητας.
