Όλες οι δημοσκοπήσεις, που είδαν το φως της δημοσιότητας, μετά την εμφάνιση της νέας «ελπίδα που έρχεται», της «ΕΛΑΣ» του Τσίπρα, δείχνουν ότι, το ποσοστό του «νέου» κόμματος κυμαίνεται γύρω στο 15% και καταλαμβάνει την δεύτερη θέση, αφήνοντας καταϊδρωμένο και προβληματισμένο το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη-από την τρίτη θέση και κάτω…
Πόσο «νέο» είναι ένα κόμμα, του οποίου ο ηγέτης θεωρεί πρωτοποριακό εύρημά του ένα όνομα που μοιάζει με την θηλυκή εκδοχή του αλήστου μνήμης Ε.Λ.Α.Σ. με τα φυσεκλίκια και τις αγριόφατσες τύπου Βελουχιώτη, είναι ένα άλλο θέμα, που μόνον η «γόνιμη» φαντασία του Τσίπρα μπορεί να εξηγήσει…
Του Διονύση Κ. Καραχάλιου
Όμως, το βέβαιον είναι ότι, οι ανακατατάξεις στον ευρύτερο χώρο, το οποίο ο Δούκας του ΠΑΣΟΚ, ονειρεύεται ενωμένον, για να εξοντώσει τον Μητσοτάκη, είναι εντυπωσιακές σε βαθμό που προκάλεσαν μια ακόμη «πρωτοποριακή» σύλληψη της αριστερόστροφης διάνοιας: Με ποσοστό 75% η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ αποδέχθηκε την πρόταση του Φάμελλου, που έθεσε τα μέλη της μπροστά στο «υπαρξιακό» ερώτημα: «Είμαστε δίπλα ή απέναντι στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα;». Την απάντηση την είχε έτοιμη ο ίδιος: «Δίπλα, όπως θέλουν οι προοδευτικοί πολίτες. Δίπλα όπως είναι ο αριστερός τρόπος σκέψης»!...
Όσο και αν θέλεις να παραμείνεις σοβαρός και να προβληματισθείς ειλικρινά, δεν είναι δυνατόν να μην «καγχάσεις» όταν σκεφτείς, ότι ο «αριστερός τρόπος σκέψης» υπονοεί την διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, υπό το αβάστακτο κράτος της αγωνίας για την πολιτική εξαφάνιση των ΣΥΡΙΖΑίων και την σωρηδόν επιστροφή τους υπό την σκέπη του Τσίπρα! Και επειδή ο «αριστερός τρόπος σκέψης» είναι απόλυτα συνδεδεμένος με την πολιτική επιβίωσή τους, ο Φάμελλος ανέκραξε σχεδόν ενθουσιασμένος, από το «προοδευτικό» εύρημά του: Την πρωτοβουλία του Τσίπρα «την στηρίζουμε, δεν τη βλέπουμε ανταγωνιστικά αλλά συντροφικά»!...
Δεν χρειάζεται να πούμε ότι ο «συντροφικός» Φάμελλος, γι’ αυτή του την πρωτοβουλία, θα μείνει στην ιστορία: Δύσκολο να ξαναβρεθεί ηγέτης κόμματος, που να αισθάνεται τόση ανασφάλεια και πανικό, ώστε να σπεύδει να διαλύσει το κόμμα του και σχεδόν να ικετεύει για την υπαγωγή του σ’ ένα άλλο κόμμα, που δημιούργησε ο πρώην αρχηγός του!...
Αλλά, ενώ η κατάσταση στα συντρίμμια που άφησε πίσω του ο Τσίπρας (ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, Κασσελάκης) για να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο με την ΕΛΑΣ, είναι τουλάχιστον για γέλια, στο ΠΑΣΟΚ η αγωνία έχει μια άλλη μορφή: Θα μπορέσει ο Ανδρουλάκης να συγκρατήσει τον Δούκα, ο οποίος εμμονικά επιμένει στην συνεργασία με τον Τσίπρα, που όχι στο πολύ μακρινό παρελθόν, έβριζε «πατόκορφα» το «κίνημα» και υπέκλεβε τα διεγερτικά συνθήματα του «αείμνηστου»;
Εδώ, το πρόβλημα, δεν είναι μόνον ο Δούκας, έστω και αν έτσι εμφανίζεται… Το πραγματικό μεγάλο πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ είναι ο ίδιος ο Ανδρουλάκης, που, διατηρώντας, στα εσώψυχά του, την ξέφρενη αριστεροσύνη των φοιτητικών αμφιθεάτρων, δηλώνει εκ προοιμίου ότι δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με την «Δεξιά» και, παράλληλα, δεν τολμά να συνετίσει τον Δούκα, διότι κατά βάθος και ο ίδιος θα ήθελε την συνεργασία με την Αριστερά, αλλά χωρίς τον Τσίπρα, που του προκαλεί ψυχολογικά προβλήματα και υπαρξιακές ανησυχίες!...
Το γεγονός ότι «σφήνα» στις διεργασίες που προκαλεί ο «αριστερός τρόπος σκέψης» εμφανίζεται η Καρυστιανού, την οποία κάποτε ανέβαζε στα ουράνια σύμπασα η Αριστερά, ενώ τώρα δεν θέλει να την δει στα μάτια της και αγωνιά για τον «μπελά», που έβαλε ανάμεσά της, είναι ένα επί πλέον στοιχείο που αποδεικνύει τις διανοητική ανεπάρκεια όλων αυτών οι οποίοι νομίζουν ότι, η αυτάρεσκη αυτο-τοποθέτησή τους στον «προοδευτικό» χώρο, τους προσδίδει κύρος, υπεροχή και αξιοπρέπεια!...
Όπως συμβαίνει με την Κωνσταντοπούλου, που στο πρόσφατο παρελθόν, καμάρωνε «αγκαζέ» με την Καρυστιανού και τώρα λυσσομανά εναντίον της, χωρίς να μπορεί και να εκφραστεί όπως θα ήθελε και όπως συνήθως εκφράζεται εναντίον της Νέας Δημοκρατίας, διότι, πολύ απλά, θα είναι δύσκολο, ακόμη και για την δική της «καπατσοσύνη», να εξηγήσει τα ανεξήγητα, που έχει προκαλέσει η ακατάσχετη συγκρουσιακή της διάθεση…
Σε κάθε περίπτωση, ο «αριστερός τρόπος σκέψης» του Φάμελλου μοιάζει να ταλαιπωρεί και να βασανίζει ολόκληρη την Αριστερά (εκτός βέβαια από το «απολιθωμένο» ΚΚΕ…), συμπεριλαμβανομένων και των «προοδευτικών», που δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι η εποχή του ΠΑΣΟΚ με τον έξαλλο Ανδρέα, τον Λαλιώτη ως «θείο βρέφος» και τον «δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε» Κουτσόγιωργα, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί…