Οι ελληνικές επιτυχίες με τις συμφωνίες με Ισραήλ για την προμήθεια ενός θόλου, που θα προστατεύει την ελληνική επικράτεια από επιθέσεις με αντιβαλιστικούς πυραύλους και drones, καθώς και η ανανέωση της στρατιωτικής συμφωνίας με την Γαλλία, έχει ενοχλήσει σφόδρα την Τουρκία.
Κι αυτό γιατί είδε όλες οι επενδύσεις της σε επιθετικά όπλα να αχρηστεύονται, μιας και τα αντίμετρα τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά της Αθήνας, εκμηδένισαν την επιθετική της διάταξη, που της έδινε προβάδισμα, και προκαλούσε φόβο.
Του Τάσου Παπαδόπουλου
Με αφορμή και τον πόλεμο στον Κόλπο και τις επιθέσεις που δέχτηκε στο έδαφός της η Τουρκία, έγινε φανερή την αδυναμία της, να προστατεύσει τα σύνορά της. Χρειάστηκε να επιστρατευτουν αμυντικά οπλικά συστήματα από χώρες του ΝΑΤΟ, για να αναχαιτισθούν οι βαλλιστικοί πύραυλοι, που εκτοξεύθηκαν από το κατά τα άλλα φίλιο Ιράν.
Ξεκρέμαστος με αυτή την έννοια έμεινε ‘ο επιτήδειος ουδέτερος’, που θέλει να τα έχει καλά και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ. Το πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, απέδειξε ότι ο νταής της περιοχής μας, η Τουρκία, είναι γυμνός. Διαθέτει μόνο επιθετικά όπλα και στερείται αμυντικών.
Η αγορά των ρωσικών S-400 την περιέπλεξε σε μια αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, που είχε σαν αποτέλεσμα να βρεθεί εκτός διαδικασίας προμήθειας των 100 αεροσκαφών πέμπτης γενιάς, των F-25 και να στερηθεί η αεροπορία της από σύγχρονα μαχητικά.
Ο ρόλος του ενδιάμεσου, που θέλησε να παίξει ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία δεν της βγήκε, όπως επίσης και ο αντίστοιχος που επιδίωξε, στον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν. Αποτέλεσμα, η Άγκυρα να βρίσκεται σήμερα απομονωμένη. Αλλά και η απέλπιδα προσπάθειά της να προσεγγίσει την Ε.Ε., μέσω του αμυντικού προγράμματος SAVE, ουδέν απέδωσε.
Βλέποντας την Ελλάδα να έχει καλές σχέσεις με Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ και Παρίσι, νιώθει ότι έχασε το παιχνίδι του μπαμπούλα, που έπαιζε τα τελευταία χρόνια. Η επιχείρηση Φινλανδοποίησης της Ελλάδας απέτυχε, μιας και η ισορροπία δυνάμεων έχει ανατραπεί και η Τουρκία, που εσχάτως θυμάται όλο και πιο συχνά ότι είμαστε μέλη, του υπό διάλυση ΝΑΤΟ, δεν αποδίδει και ο τσαμπουκάς που παρελθόντος δεν περνάει.
Στην απελπισία τους, τα δεκανίκια του Ερντογάν, που το παίζουν σκληροί, όπως ο ακροδεξιός Μπαχτσελί, έρχονται να προτείνουν έξοδο από το ΝΑΤΟ, και πρόσδεση σε Ρωσία και Κίνα.
Άλλα φερέφωνα, από τον κατευθυνόμενο Τύπο αυτά, μιλούν για προετοιμασίες της Ελλάδας για πόλεμο με την Τουρκία. Προς επίρρωση των λεγομένων τους, επικαλούνται την στρατηγική συνεργασία Ελλάδος-Ισραήλ. Βάζοντας στο κάδρο και την Κύπρο φτιάχνουν την περικύκλωση τους, για να στηρίξουν το σενάριό τους.
Όμως η Ελλάδα, που έσπευσε στην Κύπρο και αποδέχθηκε παράλληλο το αίτημα της Βουλγαρίας στη διάρκεια των εχθροπραξιών στο Ιράν, ανέπτυξε αμυντικά οπλικά συστήματα, που δεν είχαν επιθετική διάταξη. Γι αυτό εξάλλου έσπευσαν στην Μεγαλόνησο και οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και οι Ισπανοί.
Αλλά και η μετακίνηση συστοιχιών από την ηπειρωτική Ελλάδα στην Κάρπαθο, δημιούργησε ένα τείχος προστασίας τόσο του ελλαδικού χώρου. όσο και της Σούδας. Προς τι λοιπόν οι όποιες ανησυχίες της Άγκυρας;
Το γεγονός ότι δεν μπορεί να εκβιάζει και να απαιτεί να αποδεχθεί η Ελλάδα, τις εκτός κανόνων Διεθνούς Δικαίου διεκδικήσεις της, σε κυρίαρχο έδαφος γειτονικής χώρας, καθώς και σε αέρα και θάλασσα, είναι κάτι που δεν μπορεί να το χωνέψει η Άγκυρα, και γι αυτό καθημερινά αξιωματούχοι της και ΜΜΕ κάνουν επιθετικές δηλώσεις για τις ελληνικές πρωτοβουλίες, δείχνοντας το πόσο τους έχει ενοχλήσει η Αθήνα, τόσο στο στρατιωτικό, όσο και στο διπλωματικό επίπεδο.
Σε αυτό τον ορυμαγδό των επιθετικών δηλώσεων δεν καταφέρνουν να κρύψουν, τόσο τους στόχους τους, όσο και το ρόλο που έχουν επιλέξει για το κατεχόμενο, εδώ και 52 χρόνια βόρειο τμήμα της Κύπρου.
Την αποκαλούν προκεχωρημένο φυλάκιο της Τουρκίας, γεγονός που επιβεβαιώνει τις πραγματικές βλέψεις τους, που δεν έχουν σχέση με την προστασία των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι έχουν αποδεκατιστεί από τις ορδές των εποίκων και την παρουσία 40.000 στρατιωτών.
Με αυτά τα δεδομένα, και εν όψει των επερχόμενων εκλογών, είναι καιρός τα κόμματα της αντιπολίτευσης να πάρουν θέση για τις συμμαχίες της Ελλάδας, τόσο με την Γαλλία, όσο και με το Ισραήλ.
Η άποψη να μην εξοπλιστεί η χώρα μας και να το ρισκάρουμε, που εξέφρασε στέλεχος της αντιπολίτευσης, όταν αυτή βρέθηκε στην εξουσία, θα πρέπει χωρίς μισόλογα να αποδοκιμαστεί.
Αν σε αυτό τον ταραγμένο κόσμο, με τις χθεσινές συμμαχίες να αναιρούνται και με νέες να προκύπτουν, θα κοιμάται κανείς ήσυχος στη χώρα, αν παρέμενε η Ελλάδα στην αδράνεια του παρελθόντος, και σε αδυναμία αντιμετώπισης οιουδήποτε κινδύνου; Καλό είναι δηλώσουν ευθέως τις θέσεις τους, για να γνωρίζουμε εν όψει εκλογών, ποιος και τι πιστεύει…