Η πολιτική γραφικότητα στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της ανεκτής ανευθυνότητας και έχει μετατραπεί σε ανοιχτή εθνική απειλή.
Σε μια περίοδο όπου η γεωπολιτική σκακιέρα φλέγεται και οι παγκόσμιες ισορροπίες επαναπροσδιορίζονται με βίαιο τρόπο, το εγχώριο πολιτικό σκηνικό συνεχίζει να ταλανίζεται από μια κάστα θορυβωδών, δήθεν υπερπατριωτών. Πρόκειται για τους γνωστούς "τσάμπα μάγκες" της πολιτικής, οι οποίοι από το ασφαλές μετερίζι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των τηλεοπτικών παραθύρων και των κομματικών εδράνων πουλάνε καθημερινά έναν φτηνό, ανέξοδο τσαμπουκά.
Αυτοί που εμφανίζονται ως όψιμοι "Τουρκοφάγοι", έτοιμοι να κηρύξουν πολέμους και να κατατροπώσουν εχθρούς με κραυγές, την ίδια ακριβώς στιγμή που δεν διστάζουν να αβαντάρουν ξεδιάντροπα το αυταρχικό καθεστώς του Βλαντιμίρ Πούτιν και να ισοπεδώνουν με μένος κάθε τι ευρωπαϊκό και δυτικό. Αυτή η βαθύτατα βλακώδης και αντιφατική τακτική δεν είναι απλώς ιδεολογική σύγχυση, αλλά αποτελεί μια "ωρολογιακή βόμβα" στα θεμέλια της χώρας...
Το παράδοξο των εγχώριων "Τουρκοφάγων" και "Πουτινόφιλων"!
Η σημερινή πραγματικότητα για ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος, συνιστά ένα πολύ σοβαρό παράδοξο, καθώς όταν κάποιος δηλώνει "υπερασπιστής των εθνικών δικαίων" και ταυτόχρονα μετατρέπεται σε φερέφωνο της ρωσικής προπαγάνδας, τότε αποτελεί αντικείμενο... ψυχιατρικής εξέτασης με υπόνοια... σχιζοφρένειας!
Αυτοί οι αυτόκλητοι προστάτες του έθνους, που εύκολα μοιράζουν "πιστοποιητικά πατριωτισμού" στους πολιτικούς τους αντιπάλους, είναι οι ίδιοι που δικαιολογούν τη βίαιη παραβίαση των διεθνών συνόρων στην Ουκρανία. Είναι σαν επικροτούν την τουρκική εισβολή και κατοχή της Βόρειας Κύπρου! Ταυτόχρονα, αποθεώνουν τον Πούτιν, έναν ηγέτη που χρησιμοποίησε την αναθεωρητική ρητορική και τη στρατιωτική ισχύ για να διαμελίσει ένα κυρίαρχο κράτος, την ίδια ώρα που αρνούνται να δουν ότι η συμπεριφορά αυτή αποτελεί "καρμπόν" για τις επιδιώξεις του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η απίστευτη αυτή... τύφλωση τους εμποδίζει να καταλάβουν το προφανές. Όταν νομιμοποιούν τον ρωσικό αναθεωρητισμό ενός "δημοκρατικού δικτάτορα", νομιμοποιούν αυτόματα και τον τουρκικό. Ουσιαστικά, με αυτή τη στάση, ετοιμάζονται να βγάλουν τα μάτια τους και να στερήσουν από την Ελλάδα το ισχυρότερο διπλωματικό της "όπλο" που δεν είναι άλλο από την απόλυτη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο και την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας.
Η αυταπάτη του διεθνούς εθνικισμού και η συμμαχία των... ηλιθίων
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο αυτής της εγχώριας ακροδεξιάς και λαϊκίστικης ρητορικής είναι η τραγική ψευδαίσθηση ότι η άνοδος του ακραίου εθνικισμού στην Ευρώπη θα ωφελήσει την Ελλάδα.
Χρειάζεται κανείς να διακατέχεται από ακραία, σχεδόν... κλινική πολιτική ηλιθιότητα για να πιστεύει ότι αν συγκροτηθούν ακροδεξιές κυβερνήσεις από δυνάμεις όπως η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία ή το AfD στη Γερμανία, αυτές θα στηρίξουν τα ελληνικά συμφέροντα. Η ιστορία και η ίδια η φύση του εθνικισμού διδάσκουν ότι οι εθνικιστές των άλλων χωρών νοιάζονται αποκλειστικά και μόνο για το δικό τους συμφέρον, αδιαφορώντας για τους υπολοίπους, τους οποίους ξέρουν να "χρησιμοποιούν" κατά βούληση.
Δυνάμεις όπως το AfD ή η γαλλική ακροδεξιά έχουν χτίσει την πολιτική τους καριέρα πάνω στο μίσος για τον ευρωπαϊκό Νότο, απαιτώντας τη διακοπή κάθε οικονομικής βοήθειας και την απομόνωση των χωρών της πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα. Το να τους χειροκροτούν οι Έλληνες οπαδοί τους, νομίζοντας ότι θα βρουν συμμάχους, είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο της σύγχρονης πολιτικής. Μια Ευρώπη κατακερματισμένη και με τους εθνικιστές στη διακυβέρνηση, θα άφηνε την Ελλάδα εντελώς μόνη, ανυπεράσπιστη και στο έλεος των ορέξεων του Ερντογάν. Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να το σκεφτεί κάποιος, αρκεί να διαθέτει.... μυαλό!
Ποιοι κερδίζουν από την αβεβαιότητα και το αντιευρωπαϊκό μένος
Η συστηματική επίθεση που εξαπολύουν αυτοί οι κύκλοι εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του δυτικού προσανατολισμού της χώρας δεν γίνεται σε κοινωνικό κενό.
Η επίθεση αυτή έχει συγκεκριμένους αποδέκτες και εξυπηρετεί πολύ ξεκάθαρα ξένα συμφέροντα. Κάθε φορά που ένας εγχώριος λαϊκιστής επιτίθεται στις Βρυξέλλες, κάθε φορά που αμφισβητεί τις ευρωπαϊκές κυρώσεις ή τη σημασία της δυτικής συμμαχίας, στήνεται χορός πανηγυρισμών. Αυτή η υπονόμευση λειτουργεί προς τέρψιν του Πούτιν, του Ερντογάν και όλων των αντιευρωπαϊστών που λαϊκίζουν σε κάθε γωνιά της ηπείρου.
Μια αδύναμη, διχασμένη και απομονωμένη Ελλάδα, αποκομμένη από τον ευρωπαϊκό της πυρήνα, είναι ακριβώς αυτό που επιθυμούν οι εχθροί της σταθερότητας. Θέλουν να φέρουν την αβεβαιότητα στη χώρα, να κλονίσουν την οικονομική της ασφάλεια και να την καταστήσουν τον αδύναμο κρίκο της Δύσης, ώστε να μπορούν να την εκβιάζουν και να την ποδηγετούν με μεγαλύτερη ευκολία. Οι "τσάμπα μάγκες" του... απέναντι καφενείου, συνειδητά ή από καθαρή βλακεία, γίνονται οι χρήσιμοι ηλίθιοι αυτών των γεωπολιτικών σχεδιασμών!
Η Ευρώπη ως η μοναδική υπαρξιακή ασπίδα της χώρας
Απέναντι σε αυτό το παραλήρημα, η πραγματικότητα παραμένει σκληρή και αμείλικτη.
Η Ελλάδα επιβίωσε, αναπτύχθηκε και θωρακίστηκε τα τελευταία χρόνια επειδή ακριβώς κινήθηκε στον αντίποδα αυτών των ιδεολογημάτων. Η ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, η συμμετοχή μας στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης και οι ισχυρές συμμαχίες με τη Δύση δεν είναι θεωρητικές επιλογές, αλλά συνιστούν ζήτημα εθνικής επιβίωσης. Από τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης που στηρίζουν την ελληνική οικονομία μέχρι τη διπλωματική και στρατιωτική θωράκιση των συνόρων μας, η Ευρώπη αποτελεί τη μοναδική υπαρξιακή ασπίδα της χώρας.
Όσοι εισηγούνται την απομάκρυνση από αυτό το πλαίσιο, υπόσχονται έναν δήθεν "περήφανο" απομονωτισμό που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε εθνική τραγωδία. Η σοβαρότητα και ο καθαρός γεωπολιτικός προσανατολισμός είναι η μόνη απάντηση απέναντι στους υποτιθέμενους "πατριώτες", οι οποίοι δεν είναι τίποτα άλλο, από εν δυνάμει υπονομευτές των εθνικών συμφερόντων.
Πρέπει να τελειώνουμε με τους "εμπόρους" του ψευτοπατριωτισμού
Η ανοχή της κοινωνίας απέναντι σε αυτούς τους επικίνδυνους ερασιτέχνες της πολιτικής πρέπει να εξαντληθεί.
Η πατρίδα δεν προστατεύεται με κορώνες στα τηλεοπτικά πάνελ ούτε με υποκλίσεις σε αυταρχικά καθεστώτα του εξωτερικού. Ο αληθινός πατριωτισμός μετριέται με πράξεις, με ισχυρή οικονομία, με σύγχρονες ένοπλες δυνάμεις, με διεθνείς συμμαχίες κύρους και με σοβαρή, υπεύθυνη ηγεσία. Οι πολίτες οφείλουν να γυρίσουν την πλάτη στους "τσάμπα μάγκες" και να αντιληφθούν το μέγεθος της ζημιάς που προκαλούν οι κραυγές τους.
Είναι ώρα να στιγματιστούν οι φορείς αυτής της ηλιθιότητας και να απομονωθούν πολιτικά. Το ζήτημα είναι σοβαρό και αφορά και τα δύο άκρα, δηλαδή την ακροδεξιά και την ακροαριστερά. Το μέλλον της Ελλάδας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφεθεί στα χέρια εκείνων που, στο όνομα ενός δήθεν πατριωτισμού, είναι έτοιμοι να παραδώσουν τη χώρα στο χάος και την αβεβαιότητα προς όφελος των ξένων προστατών τους. Γιατί όσοι πιστεύουν ότι έχουν το "όπλο" της ψήφου για να... τιμωρήσουν, πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει και το... μπούμερανγκ!