Η εποχή ΣΥΡΙΖΑ σηματοδότησε για τη χώρα την είσοδο σε μια νέα εποχή ανακατατάξεων τόσο στη διατύπωση πολιτικού λόγου, όσο και στη συμπεριφορά των πολιτικών που ρέπουν προς τον λαϊκισμό.
Η πολιτική ζωή του τόπου βιώνει μια πρωτοφανή μετάλλαξη, όπου η σοβαρότητα έχει αντικατασταθεί από το κυνήγι των views και η παραγωγή πολιτικής από την παραγωγή ψηφιακού περιεχομένου. Αν κοιτάξει κανείς την αντιπολίτευση, θα διαπιστώσει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει να αντιμετωπίσει πολιτικούς ηγέτες με δομημένο λόγο, εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης ή ιδεολογικό βάθος, αλλά μια "αγέλη" από πολιτικούς influencers, διψασμένους για likes. Πρόκειται για "εγκλωβισμένους" στα... φίλτρα της προσωπικής τους ματαιοδοξίας και απασχολημένους με το πώς θα γίνουν viral, την ώρα που η χώρα απαιτεί στιβαρή διακυβέρνηση.
Ο πλήρης εκφυλισμός της αντιπολιτευτικής τακτικής ευτελίζει τους θεσμούς και αναδεικνύει τη βαθιά γύμνια όσων διεκδικούν την εξουσία. Το πολιτικό περιεχόμενο έχει αντικατασταθεί από τα "τσιτάτα" που έχουν ως στόχο να... ρίξουν τον Μητσοτάκη! Την ώρα που ο Μητσοτάκης επικοινωνεί με τους πολίτες με βάση τα πεπραγμένα της κυβέρνησης, οι πολιτικοί του αντίπαλοι, ανίκανοι να συγκριθούν με το μικρό του... δαχτυλάκι, επιδίδονται στην παραγωγή βίντεο, καθώς πιστεύουν ότι υπάρχουν πρόθυμοι... ηλίθιοι να υιοθετήσουν πλήρως την κενότητα των παρεμβάσεων τους. Έτσι, μετατρέπουν την πολιτική σκηνή σε ένα θλιβερό feed κοινωνικών δικτύων.
Ο ξεπερασμένος... Influencer Τσίπρας που "προμοτάρει" ένα... ανύπαρκτο Rebranding!
Ο Αλέξης Τσίπρας θυμίζει εκείνους τους παλιούς, άλλοτε κραταιούς influencers του Instagram, οι οποίοι είδαν τους ακολούθους τους να εξαφανίζονται και τώρα πασχίζουν απεγνωσμένα να κάνουν ένα ολικό rebranding για να παραμείνουν στην επικαιρότητα!
Αφού το "προϊόν" του... οργισμένου αντιμνημονιακού επαναστάτη του 2015 χρεοκόπησε και αποδείχθηκε μια τεράστια πολιτική απάτη, τώρα προσπαθεί να πουλήσει ένα νέο προφίλ. Μας εμφανίζεται ως ώριμος, μετριοπαθής και ευρωπαίος σοσιαλδημοκράτης. Παραβλέποντας πλήρως το καταστροφικό και αμαρτωλό παρελθόν του, βλέπει ότι υπάρχουν αρκετοί... αφελείς που θα τον... (ξανα)προτιμήσουν. Ο τρόπος με τον οποίο στήνει το νέο πλήρως ιδιωτικής χρήσεως "μαγαζί" είναι ο ορισμός της influencer κουλτούρας. Δεν τον ενδιαφέρει να χτίσει ένα κόμμα με βάση, αρχές και εσωτερική δημοκρατία. Τον ενδιαφέρει να φτιάξει ένα προσωπικό brand. Μαζεύει πιστούς και ό,τι "ορφανό" κυκλοφορεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπου το "ξεφτιλόμετρο" για τα στελέχη του έχει σπάσει τη... βελόνα!
Ο Τσίπρας θέλει ανθρώπους που θα υπακούν και αυτοί με τη σειρά τους, θα ανταλλάξουν τη σιωπή τους με μια... καρέκλα! Άλλωστε γι αυτήν διψούν όλοι αυτοί οι αποτυχημένοι που προσπαθούσαν να πείσουν τους πολίτες ότι ήταν... ευλογία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το 2015! Δεν ξέρουν... γρι τι συμβαίνει διεθνώς και πώς η Ελλάδα έχει καταφέρει να φτάσει σήμερα τόσο ψηλά, όταν επί των ημερών τους βρέθηκε στον πάτο.
Τα ανθρωπάκια αυτά που θέλουν ντε και καλά να μας... (ξανα)κατσικωθούν στην πλάτη, εξαντλούν όλα τα περιθώρια για να βολευτούν. Είναι το πλέον επικίνδυνο είδος ανθρώπων που γίνονται απρόβλεπτοι όταν αναλαμβάνουν δημόσιες θέσεις. Λειτουργούν ως πρόθυμοι... influencers, με αντάλλαγμα μια θέση στο ψηφοδέλτιο. Αυτό το δήθεν νέο εγχείρημα στερείται κάθε πολιτικής ουσίας, καθώς είναι απλώς ένα κακόγουστο φίλτρο που προσπαθεί να κρύψει τις "ρυτίδες" μιας βαριάς πολιτικής αποτυχίας.
Ο... Tiktoker Ανδρουλάκης και το promotion της στείρας άρνησης
Στον αντίποδα της λάμψης των social media, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης εκπροσωπεί μια άλλη, εξίσου αποτυχημένη κατηγορία, αυτή του influencer των... βαρετών βίντεο!
Η στρατηγική του κόμματος υπό την ηγεσία του θυμίζει κάποιον που ανοίγει ένα κουτί με μεγάλες προσδοκίες, αλλά μέσα βρίσκει μόνο παλιά, σκονισμένα υλικά από τη δεκαετία του '80! Ο κ. Ανδρουλάκης αδυνατεί να γοητεύσει ή να δημιουργήσει δυναμική στο εκλογικό σώμα. Το feed του είναι γεμάτο από ξύλινο κομματικό λόγο, τυποποιημένες ανακοινώσεις και μια διαρκή αμφιθυμία που κουράζει.
Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ λειτουργεί ως ο influencer του "παρών" και του "όχι σε όλα", φοβούμενος να πάρει καθαρή θέση για να μην χάσει followers είτε από προς τα αριστερά είτε από τα δεξιά του. Αυτή η έλλειψη θάρρους και η πολιτική... θολούρα του, τον καθιστούν έναν influencer χαμηλής απήχησης, τον οποίο οι χρήστες απλώς προσπερνούν με την πρώτη ευκαιρία, αναζητώντας κάποιον που έχει κάτι πραγματικό και ουσιαστικό να πει.
Το μειονέκτημα της σύγκρισης με τον Μητσοτάκη
Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των πολιτικών influencers είναι η απόλυτη αδυναμία τους να αντιπαρατεθούν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο πεδίο της πραγματικής πολιτικής.
Όταν η συζήτηση μεταφέρεται από τα φίλτρα και τα hashtags στην οικονομία, την εξωτερική πολιτική, την ψηφιοποίηση του κράτους και τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, η αντιπολίτευση παθαίνει ψηφιακό "blackout". Η Νέα Δημοκρατία και ο Πρωθυπουργός κινούνται στον κόσμο των χειροπιαστών αποτελεσμάτων. Η επενδυτική βαθμίδα, η μείωση της ανεργίας, οι αμυντικές συμφωνίες και ο εκσυγχρονισμός των θεσμών δεν είναι περιεχόμενο για stories.
Απέναντι σε αυτά, οι αντίπαλοι του έχουν να επιδείξουν μόνο tweet καταγγελίας, βίντεο γεμάτα λαϊκισμό και φωτογραφίες από περιοδείες-αστραπή που θυμίζουν ταξιδιωτικά blogs. Είναι τέτοια η προγραμματική τους ένδεια, που όταν κάθε φορά η κυβέρνηση τους προκαλεί σε διάλογο με αριθμούς, εκείνοι απαντούν με... block και... report, καταφεύγοντας στην τοξικότητα για να κρύψουν ότι δεν έχουν καμία εναλλακτική πρόταση για τη χώρα.
Οι μετριοπαθείς πολίτες δεν "αγοράζουν" ψεύτικα Likes!
Ο εξευτελιστικός τρόπος άσκησης αντιπολίτευσης από πολιτικούς influencers κλείνει οριστικά τον δρόμο για την άντληση ψηφοφόρων από το πολιτικό Κέντρο.
Οι μετριοπαθείς, δηλαδή οι σκεπτόμενοι πολίτες δεν είναι χρήστες που παρασύρονται από ένα έξυπνο reel ή μια πληρωμένη διαφήμιση. Αναζητούν σταθερότητα, σοβαρότητα και ασφάλεια. Όταν βλέπουν τον Τσίπρα να κάνει καιροσκοπικές κινήσεις, τον Ανδρουλάκη να κρύβεται πίσω από το κομματικό του παρελθόν, τον Σαμαρά να "διαφημίζει" τη νίκη του επί της Ντόρας Μπακογιάννη πριν από 17 χρόνια, τον Βελόπουλο να πετάει ατάκες τραμπουκίζοντας, την Κωνσταντοπούλου να... χτυπιέται και τους υπόλοιπους να... χτενίζονται, τότε νιώθει αποστροφή.
Η ΝΔ καταφέρνει να κυριαρχεί στον μεσαίο χώρο ακριβώς επειδή αναδεικνύει αυτή τη γύμνια των αντιπάλων της, αλλά δυστυχώς, στη χώρα οι σκεπτόμενοι πολίτες δεν αποτελούν πλειοψηφία. Πολλοί είναι αυτοί που καταλαβαίνουν ότι η χώρα δεν μπορεί να κυβερνηθεί με... likes, αλλά δυστυχώς ακόμη περισσότεροι είναι αυτοί που πιστεύουν ατακαδόρους, τυχοδιώκτες και επιτήδειους που "πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες" στον τηλεοπτικό φακό και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η χώρα προοδεύει με σχέδιο και γνώση, αποκτώντας τα τελευταία χρόνια διεθνές κύρος. Το κύρος αυτό δεν το κέρδισε με τους... θεατρίνους πολιτικούς των social media, αλλά με την υπεύθυνη και σοβαρή στάση της σημερινής κυβέρνησης και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται το αυτονόητο, τότε, ας το αφήσουμε καλύτερο...
Το πέρασμα στην εποχή του... Unfollow!
Η ελληνική κοινωνία έχει αρχίσει να κουράζεται από το φτηνό αυτό θέαμα.
Το "κλαμπ των influencers" της αντιπολίτευσης μπορεί να κερδίζει εντυπώσεις στους δικούς του, κλειστούς ψηφιακούς σωλήνες, αλλά στην πραγματική ζωή βρίσκεται σε πλήρη αποσύνθεση. Όσο οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως "ακολούθους" (followers) και τα προβλήματα της χώρας ως ευκαιρίες για content δημιουργία, τόσο θα βλέπουν τα ποσοστά τους να συρρικνώνονται.
Η διακυβέρνηση μιας χώρας είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφεθεί στα χέρια ανθρώπων που το μόνο που ξέρουν να κάνουν καλά είναι να κοιτάζουν την κάμερα του κινητού τους. Το πολιτικό Κέντρο και η πλειοψηφία των Ελλήνων έχουν ήδη πατήσει το κουμπί του "unfollow" στην αντιπολίτευση, επιλέγοντας τη σταθερότητα της πραγματικής πράξης έναντι των ψεύτικων ειδώλων της ψηφιακής απάτης. Ωστόσο, δεν βρισκόμαστε ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο.
Το 2015, καταγράφηκε ένα ιστορικό γεγονός που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε ή να παραβλέψουμε: το 61% των ψηφισάντων στο δημοψήφισμα, είπαν "Όχι", στη... λογική! Αυτό είναι ένα πρόβλημα που φαίνεται ότι δεν το έχουμε ξεπεράσει ακόμη και θα το βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας. Ευτυχώς υπάρχει ακόμη ένα κρίσιμο ποσοστό μεταξύ 35%-40% που κρατάει όρθια τη χώρα, γιατί με τα μυαλά που έχουμε, αν δεν υπήρχε και αυτό, θα ήμασταν ήδη στον... πάτο!