Εδώ και πολλά χρόνια η Γλυκερία, μια σεμνή και καταξιωμένη τραγουδίστρια, που υπηρετεί με ευγένεια, συνέπεια και αναμφίβολη επιτυχία το λαϊκό μας τραγούδι, είναι εξαιρετικά δημοφιλής στο Ισραήλ, όπου έχει εμφανισθεί, κατά καιρούς, σε συναυλίες που συνιστούν σημαντικό καλλιτεχνικό γεγονός για την φιλική μας χώρα.
Γράφει ο Διονύσης Κ. Καραχάλιος
Αυτό ήταν! Σύμπασα η Αριστερά, γνωστή για τις «ευαισθησίες» της, τον «ανθρωπισμό» της και την μέχρι δακρύων αλληλεγγύη της σε όλους τους «πονεμένους» και τους «κατατρεγμένους» της υφηλίου, ξεσηκώθηκε, εκδηλώνοντας με πάθος, αγανάκτηση και οργή, τον αποτροπιασμό της για το ανοσιούργημα!...
Τι ακριβώς διέπραξε η Γλυκερία, που πυροδότησε τον λεπτεπίλεπτο συναισθηματικό κόσμο της Αριστεράς;
Μήπως χρηματοδότησε τον πολεμικό εξοπλισμό του Ισραήλ;
Μήπως βομβάρδισε τα νοσοκομεία και τα σχολεία της Γάζας, κάτω από τα οποία κρύβονται οι στυγεροί δολοφόνοι της Χαμάς;
Μήπως έσφαξε ανήμπορους γέρους, βίασε ανυπεράσπιστες γυναίκες και κατέσφαξε βρέφη, όπως η Χαμάς;
Μήπως διαδήλωσε για την εξαφάνιση των Παλαιστινίων από τον χάρτη, όπως επιθυμούν οι «free Palestine» για το Ισραήλ, αδιαφορώντας για τους 1.200 νεκρούς της αποφράδας 7ης Οκτωβρίου 2023 και τους 50 περίπου ομήρους που κρατούν ακόμη οι τρομοκράτες-εγκληματίες της Χαμάς;
Τίποτε από όλα αυτά…
Απλώς η Γλυκερία «χάλασε την σούπα», που με περισσή φροντίδα και ακόμη μεγαλύτερη υποκρισία έχει κατασκευάσει η Αριστερά, για ένα και μόνο λόγο:
Στερημένη πλέον από την μαγεία των κοσμοειδώλων της, που κατέρρευσαν παταγωδώς με την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», η Αριστερά αισθάνεται την ανάγκη να συμπαρασταθεί σε ένα φανατικό ισλαμικό κίνημα, που εχθρεύεται με ασίγαστο πάθος τον δυτικό κόσμο, τις ελευθερίες του και τα επιτεύγματά του και να εκφράσει το μίσος της εναντίον μιας χώρας, που είναι αποφασισμένη να
προστατεύσει την ελευθερία των πολιτών της από τους φανατικούς μουσουλμάνους, που ζηλεύουν και φθονούν τον πλούτο τους και την ευημερία τους!...
Το «ατόπημα» της Γλυκερίας ήταν τόσο μεγάλο, ώστε έπρεπε να τιμωρηθεί με τον τρόπο, που άριστα γνωρίζει η ηθικά εκφυλισμένη, πνευματικά αιχμάλωτη των αραχνιασμένων ιδεοληψιών της και πολιτικά αδιόρθωτη Αριστερά:
Με τον αποκλεισμό της «ενόχου» από την καλλιτεχνική ζωή της χώρας!...
Με απόλυτη «δημοκρατικότητα» απέκλεισαν την Γλυκερία από την συναυλία προς τιμήν του Μίκη Θεοδωράκη!
Και, στη συνέχεια, απειλώντας, εξ ίσου «δημοκρατικά», με επεισόδια, την ανάγκασαν να δηλώσει ότι δεν θα συμμετάσχει στην συναυλία προς τιμήν της Λίνας Νικολακοπούλου!
Ωμός φασισμός;
Θλιβερά απομεινάρια σταλινικής τρομοκρατίας;
Πανηγυρικά αποκαλυπτήρια ενός αδυσώπητου ολοκληρωτισμού, που εξακολουθεί να επωάζεται στις συνειδήσεις εκείνων, οι οποίοι καμώνονται ότι «είναι με τον άνθρωπο», την ίδια στιγμή που ποδοπατούν, ανελέητα, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και υπηρετούν δουλικά δογματικούς αναχρονισμούς, καταχωνιασμένους στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας»;
Ή, μήπως, η αβάστακτη μικρότητα, που εκδηλώνεται από συμπλεγματικά και κοινωνικά ασήμαντα ανθρωπάρια, ανίκανα να αποκτήσουν προσωπικότητα και οντότητα και τα οποία «γιγαντώνονται» μέσα στην άβουλη, ποδηγετούμενη και οιστρηλατούμενη από αγελαία ένστικτα μάζα;
Όλα αυτά μαζί και, ίσως, πολύ περισσότερα, δεν είναι αρκετά για να χαρακτηρίσουν όλους εκείνους, που στο όνομα της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ειρήνης, είναι πανέτοιμοι, να πλήξουν, με απύθμενη αναλγησία και ανήκουστη βαρβαρότητα, εκείνους που μισούν και στοχοποιούν, απλά και μόνον επειδή δεν συμβαδίζουν με τις ορέξεις τους και δεν είναι διατεθειμένοι να υποκύψουν στις εκβιαστικές απαιτήσεις τους και να μιμηθούν την αιχμάλωτη σκέψη τους…
Το γεγονός ότι οι συνάδελφοι της Γλυκερίας, οι οποίοι ασφαλώς γνωρίζουν το ήθος της, την ευπρέπειά της και την καλλιτεχνική της προσφορά, δεν τολμούν να δηλώσουν την συμπαράστασή τους και να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους για την «δολοφονία», που της έχουν ετοιμάσει οι σύγχρονοι σταλινοφασίστες της Αριστεράς,
είναι απλώς η επιβεβαίωση της ύπαρξης και της διαιώνισης ενός μοναδικού, στα παγκόσμια χρονικά φαινομένου:
Στην ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα, με το αδιάπτωτο, στο μεγαλείο του, ιστορικό και πολιτισμικό παρελθόν, στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του δυτικού κόσμου, η τρομοκρατία της Αριστεράς κρατεί τόσο καλά, ώστε ακόμη και ο ξεδιάντροπος αντισημιτικός ρατσισμός μιας ιδεολογικά ξεχαρβαλωμένης και πολιτικά ανυπόληπτης Αριστεράς, να εμφανίζεται ως «προοδευτική» και «φιλελεύθερη» κίνηση ευαίσθητων και καλοπροαίρετων αλληλέγγυων!
Δυστυχώς!...