Με τη μέση πανελλαδική τιμή της αμόλυβδης βενζίνης να έχει ήδη ξεπεράσει τα 2ευρώ και το πετρέλαιο κίνησης να καταγράφει υψηλές τιμές, εκφράζεται έντονη ανησυχία για το κόστος διαβίωσης, ειδικά ενόψει της επιστροφής των εκδρομέων στα αστικά κέντρα και της επερχόμενης κατάργησης ορισμένων επιδοτήσεων.
Όπως εξήγησε το πρωί της Τρίτης (25/08) στο MEGA ο Νίκος Παπαγεωργίου, πρόεδρος των πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων Αττικής, «από την επόμενη εβδομάδα θα αρχίσει να έρχεται ο κόσμος. Εκεί αρχίζουμε λοιπόν να βλέπουμε τρία σενάρια να δημιουργούνται για τις αρχές Σεπτεμβρίου. Το ένα είναι τι θα γίνει με τις επιδοτήσεις. Αν τα δύο ελληνικά διυλιστήρια συνεχίσουν να επιδοτούν τις τιμές και στη βενζίνη και στο πετρέλαιο. Δηλαδή αυτά θα καθορίσουν εν μέρει τις τιμές και επίσης αν η ελληνική κυβέρνηση θα συνεχίσει να επιδοτεί το πετρέλαιο κίνησης που θεωρώ απ’ ότι ακούγεται στην αγορά ότι μάλλον θα συνεχίσει να επιδοτεί».
Πού θα φτάσουν οι τιμές της βενζίνης
«Το δεύτερο σενάριο είναι πού θα κυμανθεί η τιμή του πετρελαίου τύπου Brent. Παρόλο που βλέπουμε ότι οι τιμές των διυλισμένων προϊόντων, της βενζίνης και του πετρελαίου δεν έχουν μηχανική υποστήριξη από το πετρέλαιο τύπου Brent. Δηλαδή δεν υπάρχει αλληλουχία μεταξύ των δύο αυτών τιμών και κυρίως για το πετρέλαιο κίνησης, για τα πετρέλαια γενικά. Αν λοιπόν οι τιμές κυμανθούν πέριξ των 90 δολαρίων που είμαστε σε αυτή τη φάση τώρα, οι τιμές θα παραμείνουν γύρω στα 2 ευρώ, ίσα λίγο και πιο κάτω».
"Δεν έχουμε τη δυνατότητα να πούμε τι θα γίνει μετά από δύο μήνες"
«Αν οι τιμές πάνε στα 100 δολάρια και επαληθευτεί το χειρότερο σενάριο, εκεί θα δούμε τις τιμές και για τη βενζίνη περίπου στο 2,15 και για το πετρέλαιο κίνησης και αυτό περίπου στο 2,15 με 2,20. Αυτά είναι τα τρία σενάρια που περιμένουμε να δούμε από Σεπτέμβριο. Δυστυχώς, η πρόβλεψη που μπορούμε να κάνουμε είναι βραχυπρόθεσμη. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να πούμε τι θα γίνει μετά από δύο μήνες».
Σημειώνεται πως το 60% της τελικής τιμής των καυσίμων στην Ελλάδα αποτελείται από έμμεσους φόρους (Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και ΦΠΑ), γεγονός που καθιστά τόσο τους καταναλωτές όσο και τους πρατηριούχους «χαμένους» της υπόθεσης.