Οι αμερικανικές και παγκόσμιες μετοχές κινόυνται εκ νέου προς ιστορικά υψηλά, με τους δείκτες τεχνολογίας και ιδιαίτερα τον κλάδο των ημιαγωγών να οδηγούν το ράλι.
Η αισιοδοξία ότι τα χειρότερα από τη σύγκρουση στο Ιράν έχουν περάσει πυροδοτεί νέο κύμα τοποθετήσεων, ενώ επενδυτές που «κυνηγούν» την άνοδο συρρέουν στην αγορά. Όλο και περισσότεροι στη Wall Street θέτουν το ερώτημα: πρόκειται για υγιή άνοδο ή για ένα επικίνδυνο «melt-up»;
Τι είναι το «melt-up»
Ο όρος, όπως εξηγεί το Bloomberg, δεν είναι επίσημος, αλλά χρησιμοποιείται ευρέως από traders για να περιγράψει μια απότομη και επιταχυνόμενη άνοδο των τιμών που τροφοδοτείται κυρίως από το συναίσθημα και όχι από τα θεμελιώδη μεγέθη.
Σε ένα «melt-up», η αγορά ανεβαίνει επειδή οι επενδυτές φοβούνται ότι θα χάσουν την ευκαιρία (FOMO) συμμετοχής στο ράλι. Η συμμετοχή αυξάνεται, οι όγκοι εκτοξεύονται και η μεταβλητότητα ενισχύεται. Σε ακραίες περιπτώσεις, η συμπεριφορά θυμίζει «πανικό αγοράς», αντίστοιχο με τον πανικό ρευστοποιήσεων που παρατηρείται σε μια κατάρρευση.
Το βασικό χαρακτηριστικό: η άνοδος αποσυνδέεται από τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα.
Τα σημάδια που δείχνουν «υπερθέρμανση»
Δεν υπάρχει σαφές όριο που να ορίζει πότε ένα ράλι μετατρέπεται σε melt-up. Ωστόσο, οι επαγγελματίες της αγοράς παρακολουθούν ορισμένες ενδείξεις:
- Επιτάχυνση των αποδόσεων: μετοχές ημιαγωγών έχουν ενισχυθεί περίπου 50% από τα τέλη Μαρτίου.
- Ακραίες κινήσεις χωρίς θεμελιώδη βάση: εταιρείες όπως η Allbirds σημείωσαν άνοδο άνω του 500% σε μία ημέρα μετά από στροφή στην τεχνητή νοημοσύνη, πριν υποχωρήσουν απότομα.
- Ισχυρές εισροές κεφαλαίων: επενδυτές τοποθετούν περίπου 6 δισ. δολάρια ημερησίως σε μετοχικά ETFs, σχεδόν διπλάσια ποσά σε σχέση με νωρίτερα μέσα στο έτος.
- Ράλι με στενή βάση: η άνοδος οδηγείται κυρίως από συγκεκριμένους κλάδους, όπως η τεχνολογία και τα chips.
Την ίδια στιγμή, ο Nasdaq 100 κατέγραψε τον καλύτερο μήνα του από το 2002 – μια ένδειξη της έντασης της κίνησης.
Έχουμε ξαναδεί κάτι παρόμοιο;
Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση «melt-up» παραμένει η φούσκα του dot-com στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Τότε, οι τιμές εκτοξεύθηκαν πολύ ταχύτερα από τα εταιρικά κέρδη, οδηγώντας τελικά σε κατάρρευση.
Η βασική διαφορά σήμερα είναι ότι πολλές μεγάλες αμερικανικές εταιρείες εξακολουθούν να εμφανίζουν ισχυρή κερδοφορία, κάτι που προσφέρει μια –έστω περιορισμένη– βάση στήριξης για τις αποτιμήσεις.
Οι έννοιες melt up και φούσκα παρόλα αυτά δεν ταυτίζονται. Ένα melt-up μπορεί να οδηγήσει σε φούσκα, αν οι τιμές απομακρυνθούν υπερβολικά από τα θεμελιώδη μεγέθη, όπως τα κέρδη και οι πωλήσεις.
Ωστόσο, αν οι επιδόσεις των εταιρειών «πιάσουν» τις αποτιμήσεις σε εύλογο χρόνο, η άνοδος μπορεί εκ των υστέρων να θεωρηθεί δικαιολογημένη — δηλαδή μια αγορά που προεξόφλησε σωστά μια ισχυρή τάση.
Το ρίσκο της απότομης αναστροφής
Το βασικό πρόβλημα με τα melt-ups είναι ότι μπορούν να ανατραπούν εξίσου γρήγορα. Όταν η άνοδος βασίζεται κυρίως στο συναίσθημα, αρκεί μια αλλαγή κλίματος για να πυροδοτήσει μαζικές ρευστοποιήσεις.
Σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αβεβαιότητας και έντονων διακυμάνσεων, η αγορά μπορεί να συνεχίσει να ανεβαίνει — αλλά και να γυρίσει απότομα.
Το ερώτημα για τους επενδυτές δεν είναι μόνο αν η αγορά ανεβαίνει, αλλά πόσο γερά είναι τα θεμέλια αυτής της ανόδου.