Σαν βγεις στον πηγαιμό όχι για την Ιθάκη, αλλά για την περιοχή των Θρακομακεδόνες, θα συναντήσεις βγαίνοντας από την εθνική Αθηνών – Λαμίας στα δεξιά σου, μια σειρά πολυκατοικιών, που είναι λεηλατημένες και κάποιες από αυτές καμένες.
Για να θυμίσουμε σε έχουν ξεχάσει, οι πολυκατοικίες αυτές είχαν στεγάσει τους αθλητές στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Μετά από αυτούς εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους και έγιναν βορά κάθε μικροαπατεώνα, που αφού λεηλάτησε τον οικιακό εξοπλισμό που είχαν, αποσπώντας ακόμη και τα πορτοπαράθυρα, τους έβαλε και φωτιά προκειμένου να χαθούν τα ίχνη του.
Του Τάσου Παπαδόπουλου
Στην Αθήνα και στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής όπως είναι γνωστό, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στέγης, με τα ενοίκια να έχουν φτάσει στο ταβάνι και πολλούς, ιδίως νέους ανθρώπους, να μην έχουν που την κεφαλήν κλίνη.
Το τεράστιο αυτό συγκρότημα στους Θρακομακεδόνες είναι ιδιοκτησίας κάποιου κρατικού φορέα, που αδιαφορεί όπως συμβαίνει συνήθως, για την τύχη του. Το ερώτημα που τίθεται είναι ένα και απλό. Γιατί το Δημόσιο δεν αξιοποιεί αυτά τα ακίνητα, προκειμένου να δοθούν προς χρήση, σε ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού της χώρας;
Και το κυριότερο, ποιος ήταν ο φορέας που τα εγκατέλειψε στην τύχη τους μετά την ολοκλήρωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004; Και ποια η ευθύνη, πολιτική, αστική και ενδεχομένως ποινική αυτών, που δεν ενήργησαν με την δέουσα επιμέλεια για την αξιοποίησή τους;
Στα ερωτήματα αυτά το ανάλγητο πολιτικό σύστημα δεν έχει να δώσει καμιά απάντηση. Οι ευθύνες ως συνήθως διαχέονται στους φορείς του πολυπλόκαμου Δημοσίου και στο τέλος βγαίνουν όλοι λάδι, μιας και το σύστημα έχει φτιαχτεί έτσι, ούτως ώστε να μην μπορούν να εξατομικευθούν οι όποιες ευθύνες, για την καταστροφή και την απουσία αξιοποίησης, ενός σημαντικού περιουσιακού στοιχείου του κράτους.
Μετά από οκτώ χρόνια από το 2004, το Λονδίνο ανέλαβε την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων. Όλα μα όλα τα ακίνητα που κατασκευάστηκαν, είχαν εκ των προτέρων πουληθεί η εκχωρηθεί για κάποια συγκεκριμένη χρήση.
Από τα στάδια μέχρι τις κατοικίες. Και για όσα δεν υπήρχε ενδιαφέρον για περαιτέρω αξιοποίηση, έγιναν με λυόμενες κατασκευές, προκειμένου να διαλυθούν και να μην επιβαρύνουν τον φορέα που είχε αναλάβει την διεξαγωγή των αγώνων, με πρόσθετες δαπάνες.
Και το κυριότερο την επομένη της διεξαγωγής των Ολυμπιακών, οι Βρετανοί πολίτες πληροφορήθηκαν από τα ΜΜΕ για τον λογαριασμό, δηλ. τα έξοδα και τα έσοδα, που ειρήσθω εν παρόδω δεν χρέωσαν ούτε μία λίρα, στο τελικό αποτέλεσμα, τον φορολογούμενο πολίτη. Γιατί πολύ απλά ο ισολογισμός ήταν μηδενικός.
Στην Ελλάδα, για να θυμηθούμε, πέρασαν παρά τα χρόνια, αλλά ποτέ δεν δημοσιοποιήθηκε κάποιο οικονομικό αποτέλεσμα, που να αφορά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Ούτε έγινε κάποια εκ των προτέρων μελέτη, για την αξιοποίηση των έργων την επόμενη ημέρα, και τέλος η τότε κυβέρνηση από την ημέρα της ανάληψης των Ολυμπιακών, ουδέν έπραξε για μια τριετία, με αποτέλεσμα να τρέχει και να κάνει απευθείας αναθέσεις, που φούσκωσαν υπέρμετρα τον τελικό λογαριασμό.
Πολλοί είναι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι ο επιβαρυντικός για την οικονομία λογαριασμός, ήταν και αυτός που συνέτεινε καθοριστικά στην χρεοκοπία που ακολούθησε το 2010.
Μολονότι τα μαθηματικά είναι αριθμοί, που συνήθως δεν επιδέχονται αμφισβητήσεις, στην Ελλάδα ακόμη και σ’ αυτό το θέμα έχουμε μάθει να θολώνουμε τα νερά, με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς να βρει άκρη και τέλος.
Για όλα αυτά οι πολιτικές ευθύνες των προσώπων που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1997 που πήραμε τους ΟΑ, μέχρι το 2010, που η οικονομία της χώρας τα τίναξε, είναι τεράστιες, που όμως δεν αποδόθηκαν ποτέ, μιας και όπως μας είπαν παραπλανητικά, ‘λεφτά υπάρχουν’, για να φαν κι οι κότες, θα προσθέταμε, για να ολοκληρωθεί έτσι το σκηνικό της τρέλας.
Μέσα στην πολιτική παραζάλη της εποχής, χάθηκαν και οι ευθύνες και οι υπεύθυνοι. Το πάθος των αρχηγών και αρχηγίσκων ήταν να καταλάβουν την εξουσία, όλα τα άλλα ήταν απλώς … οδοντόκρεμες.
Μ’ αυτά και με τ’ άλλα, των αλόγιστων δανειοδοτήσεων, βρέθηκε η χώρα στο χείλος του γκρεμού και γίναμε περίγελοι όλου του κόσμου.
Το στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα δεν ισχύει για την χώρα, όπου ευδοκιμεί η φαιδρά πορτοκαλέα, μιας και μολονότι έχασαν οι πολίτες το 25% των εισοδημάτων τους, οι τράπεζες μας έβαλαν στη ουρά για 60 ευρώ, και πολλοί συμπολίτες μας έχασαν τα σπίτια τους, εν τούτοις παραμένουμε ρομαντικοί και κάποιοι αιθεροβάμονες, που πιστεύουν ότι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θα εμφανιστεί και πάλι με την ρομφαία του, για να μας σώσει…