Σε μια νέα φάση, όπου το επενδυτικό αφήγημα μετατοπίζεται οριστικά από την εξυγίανση των ισολογισμών στην οργανική ανάπτυξη, περνούν οι τέσσερις συστημικές ελληνικές τράπεζες, σύμφωνα με τη Moody’s Ratings, η οποία σκιαγραφεί ιδιαίτερα ισχυρές προοπτικές για την κερδοφορία του κλάδου την περίοδο 2026-2027.
Η εικόνα που παρουσιάζει ο αμερικανικός οίκος για Alpha Bank, Eurobank, Εθνική Τράπεζα και Τράπεζα Πειραιώς χαρακτηρίζεται από ισχυρή παραγωγή κερδών, επιστροφή των καθαρών εσόδων από τόκους σε ανοδική τροχιά, εντυπωσιακή αύξηση των προμηθειών, χαμηλό κόστος πιστωτικού κινδύνου και ποιότητα ενεργητικού που βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στα ευρωπαϊκά επίπεδα.
Το βασικό μήνυμα είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν χρειάζεται πλέον να στηρίζουν την επενδυτική τους ιστορία αποκλειστικά στη δραστική μείωση των «κόκκινων» δανείων. Η πιστωτική επέκταση, η διαφοροποίηση των πηγών εσόδων και η υψηλή λειτουργική αποτελεσματικότητα αναλαμβάνουν πλέον τον ρόλο του βασικού μοχλού ανάπτυξης.
Σύμφωνα με τη Moody’s, τα συνολικά καθαρά κέρδη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών στο πρώτο εξάμηνο του 2026 διαμορφώθηκαν περίπου στα 2,5 δισ. ευρώ, επιβεβαιώνοντας ότι η κερδοφορία του ελληνικού banking παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
Πίσω από την επίδοση βρίσκεται ένας συνδυασμός παραγόντων: η ισχυρή αύξηση των χορηγήσεων, η δυναμική των εσόδων από προμήθειες, η διατήρηση του κόστους σε ελεγχόμενα επίπεδα και κυρίως η αποκλιμάκωση των προβλέψεων για πιστωτικές ζημιές.
Η μεγάλη επιστροφή των καθαρών εσόδων από τόκους
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της έκθεσης αφορά την αντιστροφή της τάσης στα καθαρά έσοδα από τόκους, τα οποία αποτελούν τον βασικό πυλώνα εσόδων των ελληνικών τραπεζών.
Μετά τις πιέσεις που είχαν καταγραφεί το 2025, τα συνολικά καθαρά έσοδα από τόκους των τεσσάρων τραπεζών αυξήθηκαν κατά 4,6% σε ετήσια βάση και ανήλθαν στα 4,3 δισ. ευρώ.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς δείχνει ότι η ισχυρή πιστωτική επέκταση μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο στις μεταβολές των επιτοκιακών περιθωρίων.
Η Moody’s αποδίδει τη βελτίωση κυρίως στην αύξηση των δανειακών χαρτοφυλακίων, στα υψηλότερα έσοδα από χαρτοφυλάκια ομολόγων και στην εξέλιξη των επιτοκίων πολιτικής κατά το δεύτερο τρίμηνο.
Με άλλα λόγια, η αύξηση των χορηγήσεων αρχίζει πλέον να μετατρέπεται με μεγαλύτερη ένταση σε επαναλαμβανόμενα τραπεζικά έσοδα, στοιχείο κρίσιμο για τη διατηρησιμότητα της κερδοφορίας τα επόμενα χρόνια.
Προμήθειες 1,45 δισ. ευρώ – Ο δεύτερος κινητήρας των κερδών
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η εικόνα στα έσοδα από προμήθειες.
Τα καθαρά έσοδα από προμήθειες αυξήθηκαν κατά περίπου 25%, φθάνοντας στα 1,45 δισ. ευρώ, με τη συμμετοχή τους στα συνολικά έσοδα να ανεβαίνει περίπου στο 23% από 20% ένα χρόνο νωρίτερα.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι ιδιαίτερα σημαντική από χρηματιστηριακή σκοπιά, καθώς περιορίζει σταδιακά την εξάρτηση των τραπεζών από τα καθαρά επιτοκιακά έσοδα.
Η ανάπτυξη προέρχεται από ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, όπως διαχείριση κεφαλαίων, bancassurance, πληρωμές, κάρτες και επενδυτικές υπηρεσίες.
Πρόκειται για δραστηριότητες οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν περισσότερο διαφοροποιημένες και επαναλαμβανόμενες πηγές εσόδων και να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα των επιχειρηματικών μοντέλων απέναντι στις διακυμάνσεις των επιτοκίων.
Εκεί που οι ελληνικές τράπεζες κερδίζουν κατά κράτος την Ευρώπη
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή παραμένει η λειτουργική αποτελεσματικότητα.
Ο μέσος δείκτης κόστους προς έσοδα διαμορφώθηκε μόλις στο 36% στα τέλη Ιουνίου, έναντι περίπου 55% στην Ευρώπη.
Η μεγάλη αυτή απόσταση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Οι αναδιαρθρώσεις των προηγούμενων ετών, η μείωση του φυσικού δικτύου καταστημάτων, τα προγράμματα εθελουσίας εξόδου και κυρίως η επιτάχυνση της ψηφιοποίησης έχουν δημιουργήσει μια πολύ πιο ευέλικτη λειτουργική βάση.
Για κάθε ευρώ εσόδων, οι ελληνικές τράπεζες χρειάζονται αισθητά χαμηλότερο λειτουργικό κόστος σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, γεγονός που επιτρέπει μεγαλύτερο μέρος της αύξησης των εσόδων να περνά στην τελική γραμμή των αποτελεσμάτων.
NPEs στο 2,7% – Η μεγάλη πληγή του παρελθόντος έχει κλείσει
Εξίσου καθοριστική είναι η εικόνα στην ποιότητα ενεργητικού.
Ο μέσος δείκτης μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων των τεσσάρων τραπεζών διαμορφώθηκε στο 2,7%, έναντι 2,6% στο τέλος του 2025.
Η διαφορά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ο οποίος βρίσκεται περίπου στο 2,2%, έχει πλέον περιοριστεί δραστικά.
Για έναν τραπεζικό κλάδο που πριν από λίγα χρόνια βρισκόταν αντιμέτωπος με ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα προβληματικών δανείων στην Ευρώπη, η μεταμόρφωση είναι θεαματική.
Ακόμη σημαντικότερο για την κερδοφορία είναι ότι οι προβλέψεις για πιστωτικές ζημιές μειώθηκαν κατά περίπου 24%, οδηγώντας το μέσο κόστος κινδύνου στις μόλις 44 μονάδες βάσης.
Το χαμηλό cost of risk αποτελεί πλέον έναν από τους βασικούς μηχανισμούς υποστήριξης των καθαρών κερδών.
Η Moody’s περιμένει περαιτέρω αποκλιμάκωση των NPEs, αν και με σαφώς χαμηλότερο ρυθμό, καθώς οι τράπεζες έχουν ήδη πραγματοποιήσει το μεγαλύτερο μέρος της εξυγίανσης των ισολογισμών τους.
Ο οίκος αναγνωρίζει το ενδεχόμενο περιορισμένων νέων εισροών από παλαιότερα στεγαστικά δάνεια με κλιμακούμενα επιτόκια, χωρίς ωστόσο να βλέπει κάποιο συστημικό πρόβλημα.
Παράλληλα, εκτιμά ότι τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο και η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με τον υπολογισμό των τόκων στα στεγαστικά δάνεια του νόμου Κατσέλη δεν αναμένεται να επηρεάσουν ουσιωδώς την ποιότητα ενεργητικού των τραπεζών.
CET1 στο 15% παρά τις διανομές και την πιστωτική επέκταση
Στο μέτωπο της κεφαλαιακής επάρκειας, ο μέσος δείκτης CET1 διαμορφώθηκε στο 15%, από 15,5% στο τέλος του 2025.
Η μικρή υποχώρηση δεν αποτελεί, σύμφωνα με την εικόνα που περιγράφει η Moody’s, ένδειξη αδυναμίας.
Αντίθετα, αντανακλά την ισχυρή πιστωτική ανάπτυξη, τις επιχειρηματικές κινήσεις και εξαγορές, αλλά και τις αυξημένες διανομές κεφαλαίου προς τους μετόχους.
Παρά τις κινήσεις αυτές, οι κεφαλαιακοί δείκτες παραμένουν με σημαντικό περιθώριο πάνω από τις εποπτικές απαιτήσεις, παρέχοντας στις διοικήσεις ευελιξία για χρηματοδότηση της ανάπτυξης και συνέχιση της πολιτικής ανταμοιβής των μετόχων.
Υποχωρεί γρήγορα το βάρος των DTCs
Ένα ακόμη στοιχείο που βελτιώνει την ποιότητα των ελληνικών τραπεζικών κεφαλαίων είναι η σταδιακή αποκλιμάκωση των αναβαλλόμενων φορολογικών πιστώσεων (DTCs).
Το σχετικό απόθεμα έχει περιοριστεί στα 9,7 δισ. ευρώ και αντιστοιχεί πλέον περίπου στο 38% του CET1, έναντι του εξαιρετικά υψηλού 69% στο τέλος του 2022.
Η μείωση είναι ουσιαστική, καθώς η μεγάλη συμμετοχή των DTCs στα εποπτικά κεφάλαια αποτελούσε επί σειρά ετών μία από τις βασικές αδυναμίες του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Η Moody’s αναμένει περαιτέρω αποκλιμάκωση, καθώς οι πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις επιταχύνουν την απόσβεσή τους κατά περίπου έξι έως επτά χρόνια.
Η εξέλιξη αυτή σημαίνει σταδιακά υψηλότερης ποιότητας κεφάλαια και περιορισμό μιας από τις τελευταίες σημαντικές κληρονομιές της πολυετούς ελληνικής χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Ρευστότητα 201% έναντι 154% στην Ευρώπη
Εξαιρετικά ισχυρή είναι και η εικόνα στη ρευστότητα.
Ο μέσος δείκτης κάλυψης ρευστότητας (LCR) βρίσκεται στο 201%, όταν για τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες διαμορφώνεται περίπου στο 154%.
Παράλληλα, οι καταθέσεις αυξήθηκαν κατά 9% και αντιπροσωπεύουν περίπου το 74% της συνολικής χρηματοδότησης.
Η ισχυρή καταθετική βάση περιορίζει την ανάγκη ακριβότερης χρηματοδότησης από τις αγορές και προσφέρει στις τράπεζες σημαντική «δεξαμενή» για τη χρηματοδότηση της νέας πιστωτικής επέκτασης.
Το νέο banking story της Αθήνας
Η ουσία της έκθεσης της Moody’s βρίσκεται ίσως περισσότερο σε αυτό που υποδηλώνουν οι αριθμοί παρά στους ίδιους τους αριθμούς.
Το ελληνικό banking story αλλάζει χαρακτήρα.
Η μεγάλη περίοδος της εξυγίανσης, των τιτλοποιήσεων, της δραστικής μείωσης των NPEs και της αποκατάστασης των κεφαλαιακών δεικτών έχει ουσιαστικά ολοκληρώσει τον κύκλο της.
Το επόμενο στοίχημα αφορά την ανάπτυξη.
Η Alpha Bank, η Eurobank, η Εθνική Τράπεζα και η Τράπεζα Πειραιώς καλούνται πλέον να μετατρέψουν την αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας, τις επενδύσεις και τη ζήτηση για χρηματοδότηση σε διατηρήσιμη πιστωτική επέκταση και επαναλαμβανόμενα έσοδα.
Και οι βάσεις, σύμφωνα με τη Moody’s, είναι ισχυρές: καθαρά κέρδη περίπου 2,5 δισ. ευρώ στο εξάμηνο, καθαρά έσοδα από τόκους 4,3 δισ. ευρώ, προμήθειες 1,45 δισ. ευρώ, NPEs μόλις 2,7%, κόστος κινδύνου 44 μονάδες βάσης, CET1 στο 15% και LCR στο 201%.
Το μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι η κερδοφορία στηρίζεται πλέον σε περισσότερους του ενός πυλώνες.
Η πιστωτική επέκταση ενισχύει τα καθαρά έσοδα από τόκους, οι προμήθειες αποκτούν μεγαλύτερη συμμετοχή στο συνολικό revenue mix, η λειτουργική αποτελεσματικότητα παραμένει πολύ υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και το χαμηλό πιστωτικό κόστος προστατεύει την τελική γραμμή.
Αυτό ακριβώς είναι και το στοιχείο που επιτρέπει στη Moody’s να εκτιμά ότι η υψηλή κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών μπορεί να διατηρηθεί και την περίοδο 2026-2027, ακόμη και σε ένα περιβάλλον όπου τα επιτοκιακά περιθώρια ενδέχεται να δεχθούν νέες πιέσεις.
Για το Χρηματιστήριο Αθηνών, η εικόνα αυτή ενισχύει το αφήγημα ενός τραπεζικού κλάδου που δεν αποτελεί πλέον story ανάκαμψης από την κρίση, αλλά story ανάπτυξης, ισχυρών αποδόσεων κεφαλαίου και αυξανόμενης δυνατότητας ανταμοιβής των μετόχων.