Νέα αύξηση επιτοκίων από τη Fed έως το τέλος του έτους και περαιτέρω σύσφιγξη στην Ευρωζώνη προβλέπει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) , καθώς η νέα άνοδος των τιμών της ενέργειας αποδεικνύεται πιο επίμονη και ο πληθωρισμός παραμένει πάνω από τους στόχους των κεντρικών τραπεζών σε μεγάλο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας.
Στο ενδιάμεσο Economic Outlook που δημοσιοποίησε την Τετάρτη, ο Οργανισμός αναθεωρεί προς τα πάνω την πρόβλεψή του για τον πληθωρισμό του 2027 σχεδόν σε όλες τις μεγάλες οικονομίες. Για το σύνολο του G20, ο πληθωρισμός αναμένεται να φθάσει στο 4,1% το 2026, από 3,4% πέρυσι, και να υποχωρήσει στο 3,6% το 2027. Η τελευταία πρόβλεψη είναι κατά 0,5 ποσοστιαία μονάδα υψηλότερη από εκείνη του Ιουνίου. Στην Ευρωζώνη ο ΟΟΣΑ προβλέπει πληθωρισμό 3% φέτος και 2,9% το 2027, δηλαδή μισή ποσοστιαία μονάδα υψηλότερα για το επόμενο έτος σε σχέση με την προηγούμενη εκτίμηση. Στις ΗΠΑ, ο πληθωρισμός αναμένεται στο 3,6% φέτος και 2,6% το 2027.
Η βασική αιτία είναι και πάλι η ενέργεια. Ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι οι πληθωριστικές πιέσεις θα ενισχυθούν βραχυπρόθεσμα, πριν αρχίσουν να αποκλιμακώνονται σταδιακά μέσα στο 2027, υπό την προϋπόθεση ότι θα υποχωρήσουν οι διεθνείς τιμές της ενέργειας και ότι η αυστηρότερη νομισματική πολιτική θα περιορίσει τη διάχυση των ανατιμήσεων στην υπόλοιπη οικονομία.
Μία ακόμη αύξηση από τη Fed
Το σημαντικότερο μήνυμα του έκθεσης αφορά την πορεία των επιτοκίων, καθώς ο ΟΟΣΑ προβλέπει μία ακόμη αύξηση από τη Fed στο τέταρτο τρίμηνο του 2026, μετά την οποία το εύρος των αμερικανικών επιτοκίων εκτιμάται ότι θα παραμείνει στο 4%-4,25% σε όλη τη διάρκεια του 2027. Για την Ευρωζώνη προβλέπονται περαιτέρω περιορισμένες αυξήσεις επιτοκίων το επόμενο διάστημα. Αντίστοιχη κατεύθυνση αναμένεται για την Αυστραλία και τη Νότια Κορέα, ενώ και η Τράπεζα της Ιαπωνίας εκτιμάται ότι θα συνεχίσει τις αυξήσεις. Στον αντίποδα, τα επιτόκια σε Καναδά και Βρετανία αναμένεται να παραμείνουν αμετάβλητα έως τα τέλη του επόμενου έτους.
Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι το νέο ενεργειακό σοκ βρίσκει πολλές οικονομίες με τον πληθωρισμό ήδη πάνω από τον στόχο. Οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να αγνοήσουν σε έναν βαθμό μια προσωρινή αύξηση των τιμών ενέργειας ή τροφίμων, εφόσον οι πληθωριστικές προσδοκίες παραμένουν σταθερές. Εάν όμως οι πιέσεις αρχίσουν να εξαπλώνονται στην οικονομία, θα χρειαστούν νέες παρεμβάσεις στη νομισματική πολιτική.
Brent στα 105 δολάρια, TTF στα 82 ευρώ
Η ίδια η βασική πρόβλεψη του ΟΟΣΑ δείχνει πόσο διαφορετική έχει γίνει η ενεργειακή εικόνα. Οι εκτιμήσεις του βασίζονται στην υπόθεση ότι το Brent θα κορυφωθεί στο τελευταίο τρίμηνο του 2026 με μέση τιμή 105 δολάρια το βαρέλι, ενώ το φυσικό αέριο TTF θα κινηθεί κατά μέσο όρο στα 82 ευρώ/MWh.
Για το 2027 οι τιμές θεωρείται ότι θα αποκλιμακωθούν, με το Brent στα 85 δολάρια κατά μέσο όρο και το TTF στα 60 ευρώ/MWh. Ειδικά για το φυσικό αέριο, όμως, η νέα υπόθεση του ΟΟΣΑ είναι περίπου 60% υψηλότερη από εκείνη που είχε χρησιμοποιήσει στις προβλέψεις του Ιουνίου.
Οι ευρωπαϊκές αποθήκες φυσικού αερίου βρίσκονται παράλληλα στο χαμηλότερο επίπεδο για την εποχή εδώ και περισσότερο από 15 χρόνια, ενώ οι τιμές πετρελαίου και καυσίμων παραμένουν πολύ υψηλότερες από πέρυσι.
Ανθεκτική η οικονομία
Παρά το νέο ενεργειακό σοκ, ο ΟΟΣΑ δεν προβλέπει απότομη επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας. Η παγκόσμια ανάπτυξη εκτιμάται στο 2,9% το 2026 και στο 3% το 2027. Για τις ΗΠΑ προβλέπεται ανάπτυξη 2,2% φέτος και 2,1% το επόμενο έτος, ενώ στην Ευρωζώνη ο ρυθμός αναμένεται να περιοριστεί στο 1% και τις δύο χρονιές.
Στην Ευρώπη, οι υψηλότερες ενεργειακές τιμές και τα αυξημένα επιτόκια θα συνεχίσουν να επιβαρύνουν τη δραστηριότητα. Ο ΟΟΣΑ θεωρεί ότι η πίεση θα αρχίσει να υποχωρεί όσο αποκλιμακώνονται οι τιμές ενέργειας, ενώ πρόσθετη ώθηση αναμένεται από τις νέες αμυντικές δαπάνες.
Στήριγμα για την παγκόσμια ανάπτυξη εξακολουθούν να αποτελούν οι επενδύσεις που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη, οι οποίες έχουν ενισχύσει την παραγωγή, τις επενδύσεις και το εμπόριο. Ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί, πάντως, ότι η εικόνα μπορεί να ανατραπεί εάν οι αποδόσεις αυτών των επενδύσεων αποδειχθούν χαμηλότερες ή χρειαστούν περισσότερο χρόνο για να εμφανιστούν.
Παράλληλα, οι αποδόσεις των μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων έχουν φθάσει σε πολλές μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 15 ετών ή και περισσότερο, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και νοικοκυριών.