Περισσότερες από 100 ημέρες μετά το ξέσπασμα του τρίτου πολέμου στον Περσικό Κόλπο και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, η παγκόσμια αγορά πετρελαίου εξακολουθεί να δείχνει αξιοσημείωτη ψυχραιμία.
Πίσω από αυτή την ανθεκτικότητα, ωστόσο, κρύβεται μια τεράστια επιχείρηση κατανάλωσης στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου, η οποία ενδέχεται σύντομα να φτάσει στα όριά της.
Πώς καλύφθηκαν τα 15 εκατ. βαρέλια που χάθηκαν
Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ αφαίρεσε από την αγορά περίπου 15 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί σε σχεδόν το 15% της παγκόσμιας κατανάλωσης.
Όπως εξηγεί ο Economist μέχρι σήμερα η αγορά κατάφερε να απορροφήσει το σοκ μέσα από έναν συνδυασμό μέτρων. Η Κίνα περιόρισε σημαντικά τις εισαγωγές της, η κατανάλωση σε πολλές χώρες υποχώρησε λόγω δελτίων και εξοικονόμησης, ενώ παραγωγοί όπως η Βραζιλία και η Βενεζουέλα αύξησαν την παραγωγή τους.
Το μεγαλύτερο μέρος του κενού, όμως, καλύφθηκε από τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου των ανεπτυγμένων χωρών.
Τον Μάρτιο, τα μέλη του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA) συμφώνησαν να απελευθερώσουν 400 εκατομμύρια βαρέλια από τα εθνικά αποθέματα ασφαλείας, στη μεγαλύτερη συντονισμένη παρέμβαση στην ιστορία του οργανισμού.
Μέχρι σήμερα έχει ήδη διατεθεί σχεδόν το μισό αυτής της ποσότητας, με ρυθμό που έφθασε τα 2,5 έως 3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.
Η Ιαπωνία άνοιξε πρώτη τις κάνουλες
Από τις χώρες που βρέθηκαν περισσότερο εκτεθειμένες στην κρίση, η Ιαπωνία ήταν ίσως η πιο ευάλωτη.
Πριν από τον πόλεμο, περίπου το 90% των εισαγωγών πετρελαίου της προερχόταν από τη Μέση Ανατολή. Για τον λόγο αυτό το Τόκιο υπήρξε από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της απελευθέρωσης στρατηγικών αποθεμάτων.
Η Ιαπωνία δεσμεύθηκε να διαθέσει ποσότητες που αντιστοιχούν σε 50 ημέρες κατανάλωσης, δηλαδή περίπου 90 εκατομμύρια βαρέλια.
Η κίνηση αυτή βοήθησε τους εγχώριους διυλιστές να αντικαταστήσουν μέρος των ποσοτήτων που έχασαν από τον Περσικό Κόλπο με εισαγωγές από τις ΗΠΑ και άλλους παραγωγούς εκτός της περιοχής.
Ωστόσο, καθώς η κρίση παρατείνεται, η ιαπωνική κυβέρνηση εμφανίζεται ολοένα πιο διστακτική να προχωρήσει σε νέα μεγάλη απελευθέρωση αποθεμάτων. Παρά τα αποθέματα που εξακολουθούν να καλύπτουν περισσότερες από 120 ημέρες κατανάλωσης, η αβεβαιότητα για τη διάρκεια της κρίσης καθιστά κάθε νέα απόφαση πολιτικά και ενεργειακά πιο δύσκολη.
Οι ΗΠΑ πλησιάζουν σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα
Τα αμερικανικά στρατηγικά αποθέματα είχαν ήδη αποδυναμωθεί σημαντικά μετά τις μεγάλες αποδεσμεύσεις που ακολούθησαν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.
Σήμερα βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα από τη δεκαετία του 1980.
Η κατάσταση είναι τόσο πιεστική ώστε η αμερικανική κυβέρνηση δεν διαθέτει πλέον μέρος των αποθεμάτων μέσω απευθείας πωλήσεων, αλλά μέσω δανεισμού. Οι εταιρείες που παραλαμβάνουν πετρέλαιο υποχρεούνται να επιστρέψουν αργότερα τις ίδιες ποσότητες, μαζί με επιπλέον ποσότητες ως «τόκο».
Παράλληλα, τεχνικοί περιορισμοί αρχίζουν να γίνονται αισθητοί. Η πίεση στις υπόγειες αποθήκες μειώνεται, ενώ ορισμένες εγκαταστάσεις πλησιάζουν σε επίπεδα που καθιστούν δυσκολότερη την περαιτέρω άντληση.
Αναλυτές εκτιμούν ότι ο ρυθμός απελευθέρωσης από τις ΗΠΑ θα υποχωρήσει σύντομα κάτω από το ένα εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως.
Η Ευρώπη καλείται να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος
Μέχρι σήμερα η Ευρώπη έχει συμβάλει πολύ λιγότερο στην κοινή προσπάθεια, σημειώνει ο Economist.
Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, τα περισσότερα ευρωπαϊκά στρατηγικά αποθέματα δεν βρίσκονται σε κρατικές εγκαταστάσεις, αλλά σε εμπορικές δεξαμενές που μισθώνονται από κυβερνήσεις ή εταιρείες.
Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική διάθεση ποσοτήτων στην αγορά είναι πιο περίπλοκη και λιγότερο διαφανής.
Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών αποθεμάτων δεν έχει ακόμη διοχετευθεί ουσιαστικά στην αγορά, επιτρέποντας στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να επωφελούνται από τις απελευθερώσεις άλλων χωρών.
Το ερώτημα είναι αν αυτό θα συνεχίσει να είναι εφικτό όταν οι αμερικανικές και ιαπωνικές ροές αρχίσουν να μειώνονται.
Το βάρος μεταφέρεται στην Κίνα
Καθώς ΗΠΑ, Ιαπωνία και Ευρώπη εμφανίζονται απρόθυμες ή αδύναμες να χρησιμοποιήσουν περισσότερα αποθέματα, η προσοχή στρέφεται όλο και περισσότερο στην Κίνα.
Το Πεκίνο διαθέτει μεγάλα στρατηγικά αποθέματα και θεωρητικά μπορεί να συνεχίσει να καλύπτει μέρος των αναγκών του για αρκετούς μήνες.
Ωστόσο, οι κινεζικές αρχές δεν δείχνουν πρόθυμες να εξαντλήσουν τα αποθέματά τους όσο δεν διαφαίνεται πολιτική λύση στην κρίση.
Και υπάρχει ένας ακόμη λόγος ανησυχίας: όσο περισσότερα αποθέματα καταναλώνονται σήμερα, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ζήτηση πετρελαίου όταν τελειώσει ο πόλεμος και ξεκινήσει η διαδικασία αναπλήρωσής τους.
Η επόμενη δοκιμασία της αγοράς
Μέχρι στιγμής οι αγορές έχουν αποδείξει ότι μπορούν να διαχειριστούν μια πρωτοφανή διαταραχή στην προσφορά πετρελαίου.
Η ψυχραιμία αυτή, όμως, βασίζεται σε ένα δίχτυ ασφαλείας που σταδιακά εξαντλείται.
Αν οι απελευθερώσεις στρατηγικών αποθεμάτων επιβραδυνθούν τον Ιούλιο, όπως προβλέπουν αρκετοί αναλυτές, ενώ παράλληλα αυξηθεί η θερινή ζήτηση καυσίμων, τότε η ισορροπία που διατηρεί σήμερα τις τιμές υπό έλεγχο μπορεί να αποδειχθεί πιο εύθραυστη απ’ όσο δείχνει.
Με άλλα λόγια, η αγορά πετρελαίου ίσως να μην ανησυχεί ακόμη για τον πόλεμο. Αρχίζει όμως να ανησυχεί για το τι θα συμβεί όταν τελειώσουν τα αποθέματα που μέχρι σήμερα την προστάτευαν από αυτόν.