Ο πόλεμος έχει προκαλέσει μιά ενεργειακή κρίση που σίγουρα θα πλήξει περισσότερο την Ευρώπη από την Αμερική. Αυτό έχει ξεκάθαρα εκθέσει την ευαλωτότητα του κόσμου ώστε να προσφέρει στις ΗΠΑ σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα.
Αυτό μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμο στην προσπάθεια του Τραμπ να υποχρεώσει τους ευρωπαίους ηγέτες να αποδεχθούν μια λύση του πολέμου στην Ουκρανία με όρους ευνοϊκότερους για τον Πούτιν παρά για τον Ζελένσκι.
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Η μεγάλη καθυστέρηση που μεσολάβησε του αμερικανικού ναυτικού να προστατεύσει τα Στενά του Ορμούζ συνιστά, για σημαντικούς παρατηρητές, σκόπιμη τακτική για να ασκηθεί ισχυρή πίεση στον υπόλοιπο κόσμο.
Αν κι' αυτό θεωρείται εξαιρετικά υποθετικό, εν τούτοις συνάδει με τις προσπάθειες των ΗΠΑ, από την εποχή αντικατάστασης της Βρετανίας σαν μεγαλύτερης δύναμης του κόσμου, να κυριαρχήσουν στις θάλασσες.
Ο Τράμπ καταλαβαίνει περισσότερο από κάθε άλλο πως κάθε κρίση ανοίγει νέες ευκαιρίες. Μέσα σε τρείς ημέρες από την κήρυξη του πολέμου διέταξε το Διεθνές Ίδρυμα Αναπτυξιακής Χρηματοδότησης (DFC) να δημιουργήσει ένα υπόστρωμα 20 δισεκατομμύρια ναυτικής ασφάλισης ικανό να διευκολύνει, καλύπτοντάς τους, το υπουργείο Οικονομικών και τις μεγάλες αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρίες να εξασφαλίσουν τα εμπορικά πλοία που θα περνούσαν από τα Στενά του Ορμούζ!
Η σχετική ανακοίνωση διευκρίνιζε πως η σχετική διευκόλυνση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο κατόπιν συνεννόησης με την αμερικανική κεντρική στρατιωτική διοίκηση. Προφανώς, είναι απαραίτητη για το ζήτημα η έγκριση του αμερικανικού ναυτικού. Το σχετικό πράσινο φώς, απ΄ ό,τι γνωρίζω τουλάχιστον, δεν έχει ακόμη δοθεί.
Πιθανώς το φώς δεν θα γίνει ποτέ πράσινο. Η σχετική όμως κάλυψη υπάρχει και είναι έτοιμη να ενεργοποιηθεί. Όπως όμως έγινε με την μεγάλη πρωτοπορία στην ναυτιλιακή ασφαλιστική λογική του 19ου αιώνα, μέσα από την χρησιμοποίηση των Lloyd's του Λονδίνου - που εξασφάλισε την επέκταση και εμπέδωση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας - η αυξανόμενη σήμερα επιβλητική αμερικανική αυτοκρατορία του 21ου αιώνα μπορεί να καταλήξει να στηρίζεται στην ασφαλιστική προστασία ενός τέτοιου συστήματος έμπνευσης Τράμπ.
(Το βιβλίο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, «Πόλεμος στο Ιράν: Οι Τραγικές Αστοχίες της Ευρώπης». Επίκεντρο, 2026) βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία.)