Η σημερινή κυβέρνηση μετρά 7 χρόνια και 2 μήνες στο τιμόνι τις χώρας και λίγους μήνες πριν από τις εκλογές της άνοιξης του 2027, είναι καλό να... φρεσκάρουμε στη μνήμη μας τα γεγονότα και τις καταστάσεις αυτής της περιόδου, ώστε να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα και κυρίως ουσιαστικά διδάγματα.
Ο απολογισμός των τελευταίων 86 μηνών προσφέρει την ιδανική ευκαιρία για έναν απολογισμό που ξεπερνά τα στενά όρια της εγχώριας πολιτικής αντιπαράθεσης. Πρόκειται για μια περίοδο που σημαδεύτηκε από μια πρωτοφανή ιστορική συγκυρία, καθώς στα 7 χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, τα 6 χαρακτηρίστηκαν από διαδοχικές παγκόσμιες κρίσεις.
Μέσα σε αυτό το εχθρικό διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα πέτυχε το αδιανόητο. Η πάλαι ποτέ "Ελλαδίτσα" της απαξίωσης, του διεθνούς διασυρμού και της οικονομικής καχεξίας, η χώρα που για χρόνια "έτρωγε ξύλο" από τις αγορές και τους εταίρους της, μεταμορφώθηκε ριζικά. Απέβαλε το στίγμα του "μαύρου προβάτου" και αναδείχθηκε σε ένα διεθνές success story, αποτελώντας πλέον παράδειγμα προς μίμηση για ολόκληρη την Ευρώπη. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια συγκυρία όπου ολόκληρη η Ευρώπη πιέζεται από την ακρίβεια και οι χώρες της καλούνται μετά από πολλές δεκαετίες να προχωρήσουν σε περικοπές κοινωνικών δαπανών, αυξάνοντας τις αντίστοιχες αμυντικές, υπό τον φόβο και την πίεση μιας... αχόρταγης Ρωσίας και ενός συμπλεγματικού ηγέτη της!
Η εποχή των πολλών και σύνθετων κρίσεων και η ανθεκτικότητα της Ελλάδας
Όταν η Νέα Δημοκρατία ανέλαβε τα ηνία της χώρας, η βασική αποστολή ήταν η επιστροφή στην κανονικότητα μετά από μια δεκαετία επώδυνων μνημονίων και πειραματισμών. Ωστόσο, η... μοίρα, είχε άλλα σχέδια. Πολύ σύντομα, η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με μια σειρά από εξωγενείς σοκ που θα μπορούσαν να λυγίσουν ακόμη και τις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες του πλανήτη. Από την υβριδική απειλή στον Έβρο και την πανδημία του κορωνοϊού, μέχρι την ενεργειακή κρίση που πυροδότησε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τις πρωτοφανείς συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, η Ελλάδα έζησε έξι χρόνια σε καθεστώς διαρκούς συναγερμού.
Αντί όμως η... πτωχή, πλην τίμια Ελλάς, να καταρρεύσει, εντούτοις κατάφερε να επιδείξει μια πρωτόγνωρη ανθεκτικότητα, προκαλώντας παγκόσμια έκπληξη και αίσθηση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαχειρίστηκε τις κρίσεις αυτές όχι ως δικαιολογία για στασιμότητα, αλλά ως επιταχυντή για βαθιές, δομικές μεταρρυθμίσεις που άλλαξαν την αρχιτεκτονική του κράτους και της οικονομίας.
Από τον διεθνή διασυρμό στην επενδυτική βαθμίδα
Η μεγαλύτερη κατάκτηση αυτής της επταετίας είναι η θεαματική αποκατάσταση της αξιοπιστίας της Ελλάδας.
Η χώρα που κάποτε αποτελούσε το μόνιμο πρόβλημα στις συνόδους κορυφής των Βρυξελλών, σήμερα κάθεται στο τραπέζι των αποφάσεων όχι απλά ως ισότιμος και αξιόπιστος εταίρος, αλλά ως διαμορφωτής των εξελίξεων. Η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας σφράγισε με τον πιο επίσημο τρόπο το τέλος της κρίσης χρέους και άνοιξε την πόρτα για ξένες επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, που με τη σειρά τους έχουν συμβάλει καθοριστικά στην κάθετη πτώση της ανεργίας.
Η Ελλάδα της ψηφιοποίησης μέσω του Gov.gr, η Ελλάδα των ιστορικών ρεκόρ στις εξαγωγές και τον τουρισμό, η Ελλάδα που μειώνει την ανεργία σε μονοψήφια ποσοστά και αυξάνει τον κατώτατο μισθό, δεν θυμίζει σε τίποτα τη χώρα του 2015-2019. Το όνομα της στις διεθνείς αγορές έχει πλέον συνδεθεί με τη σταθερότητα, τη σοβαρότητα και την ανάπτυξη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε να εκπέμψει ένα σήμα ηγετικής σιγουριάς, καθιστώντας την Αθήνα πρωταγωνίστρια στις ευρωπαϊκές εξελίξεις, από τη διαμόρφωση του Ψηφιακού Πιστοποιητικού Covid μέχρι τη σχεδίαση του Ταμείου Ανάκαμψης.
Πλήρης συντονισμός με την ευρωπαϊκή στρατηγική
Όλες οι μεγάλες επιτυχίες της χώρας βασίστηκαν στην απαρέγκλιτη αρχή ότι ο σχεδιασμός και η εφαρμογή πολιτικών έγινε σε απόλυτο συντονισμό με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Η κυβέρνηση αντιλήφθηκε έγκαιρα ότι οι σύγχρονες προκλήσεις απαιτούν συλλογικές απαντήσεις. Μέσα από αυτή τη στενή συνεργασία με τους θεσμούς και τους εταίρους, η χώρα μας εξασφάλισε πολύτιμους πόρους, θωράκισε τα σύνορά της, τα οποία αναγνωρίστηκαν ως ευρωπαϊκά σύνορα, ενισχύοντας έτσι τη γεωπολιτική θέση της. Αυτός ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός δεν ήταν απλώς μια διπλωματική επιλογή, αλλά μια στρατηγική επιβίωσης και προόδου. Η Ελλάδα σταμάτησε να είναι ο "γκρινιάρης" της Ευρώπης που ζητά εξαιρέσεις και έγινε η χώρα που συν-διαμορφώνει τις ευρωπαϊκές πολιτικές για την ενέργεια, την ασφάλεια και την οικονομική σύγκλιση.
Η μόνιμη άρνηση και η μικροψυχία της αντιπολίτευσης
Στον αντίποδα αυτής της εθνικής προσπάθειας, η στάση της αντιπολίτευσης όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε απογοητευτική και κατώτερη των περιστάσεων.
Κατά τη διάρκεια μιας επταετίας γεμάτης εθνικούς και παγκόσμιους κινδύνους, τα κόμματα της μειοψηφίας επέλεξαν τον δρόμο της τυφλής άρνησης, του "όχι σε όλα" ή... σχεδόν σε όλα για να μην είμαστε υπερβολικοί. Επέδειξαν σε πολλές περιπτώσεις ακραίο λαϊκισμό, αρνούμενα να στηρίξουν ουσιαστικά οποιαδήποτε κυβερνητική πρωτοβουλία, χωρίς να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη. Η αντιπολίτευση δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων ούτε στις πιο κρίσιμες στιγμές. Καταψήφισε εμβληματικές μεταρρυθμίσεις, αμφισβήτησε τις διεθνείς αμυντικές συμφωνίες της χώρας που θωρακίζουν την εθνική μας κυριαρχία και επιχείρησε να εργαλειοποιήσει πολιτικά κάθε κοινωνική δυσκολία ή φυσική καταστροφή.
Ακόμη και όταν η κυβέρνηση ενεργούσε σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές οδηγίες για τη διαχείριση της πανδημίας ή της ενεργειακής κρίσης, η εγχώρια αντιπολίτευση επέμενε να κατασκευάζει μια εικονική πραγματικότητα καταστροφολογίας. Αυτή η συστηματική υπονόμευση της εθνικής προσπάθειας εκθέτει ανεπανόρθωτα εκείνους που προτίμησαν το μικροκομματικό όφελος από το εθνικό συμφέρον. Στιγματίζοντας αυτή τη μικροψυχία, γίνεται σαφές ότι η χώρα προχώρησε μπροστά όχι χάρη στην πολιτική συναίνεση, αλλά χάρη στην αποφασιστικότητα της κυβέρνησης και τη στήριξη των σκεπτόμενων πολιτών.
Η Ελλάδα κοιτάζει το μέλλον με αυτοπεποίθηση
Το συμπέρασμα της τελευταίας δυναμικής επταετίας είναι ξεκάθαρο, καθώς απέδειξε ότι η Ελλάδα διαθέτει τις δυνάμεις να αλλάξει τη μοίρα της, ακόμη και όταν οι διεθνείς συνθήκες είναι εξαιρετικά δυσμενείς.
Το πέρασμα από την "Ελλαδίτσα" των κρίσεων στην Ελλάδα του success story είναι μια ζωντανή πραγματικότητα που κανένας λαϊκισμός δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Με σταθερά βήματα, δημοσιονομική σοβαρότητα και καθαρό ευρωπαϊκό προσανατολισμό, η χώρα έχει πλέον θέσει τις βάσεις για μια μακροχρόνια πορεία ευημερίας. Το κεφάλαιο της αξιοπιστίας που κερδήθηκε με τόσο κόπο αποτελεί την πολύτιμη παρακαταθήκη μας για το μέλλον, διασφαλίζοντας ότι η Ελλάδα δεν θα ξαναγίνει ποτέ ο αδύναμος κρίκος της Ευρώπης. Το τελευταίο είναι αυτό που πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Εκτός και αν ο λαός ενεργήσει... ανόητα στην κάλπη και μας ξαναβάλει σε περιπέτειες που θα μας επιστρέψουν στην εποχή της "Ελλαδίτσας"...